"Als ik dood ben maakt het
me toch niets meer uit" hoor je wel eens.
Voor die vorm van doneren
is het donorcodicil bedoeld.
Maar doneren bij leven?
Een nier aan je partner, kind, vader, moeder of ander familielid geven is nog te begrijpen, een ziek gezins- of familielid gun je immers een beter leven.
Maar doneren bij leven aan
een volslagen onbekende of aan iemand die je vaag kent, waarom zou je dat doen?
Waarom onnodig risico
lopen en wat brengt het jou op?
Toch besluiten steeds meer
mensen om hun nier bij leven aan een zieke nierpatiënt af te staan.
Wat drijft hen, is het
altruïsme, emotie of wellicht een stukje eigenbelang?
Nu de eerste onderzoeken
van mij als levende donor met prima gevolg zijn afgerond heeft het AMC groen
licht gegeven voor het vervolgtraject.
Ik zal jullie vanaf nu op
de hoogte houden van de ontwikkelingen en wetenswaardigheden waar je als
nierdonor zoal mee te maken krijgt.
Met als ultiem doel om de lezers
te prikkelen om na te denken over levende donatie. Geen gemakkelijk onderwerp
en voor de meeste mensen ook niet aantrekkelijk om überhaupt mee bezig te zijn.
Totdat je zélf als
nierpatiënt afhankelijk wordt van de vrijgevigheid van een donor.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten