Ed als beoogd ontvanger
van mijn nier, en ik als zijn donor bij leven, volgen beiden een gescheiden
medisch traject in het AMC in Amsterdam.
Mijn belangen worden
behartigd door het donorteam (een internist-nefroloog, een verpleegkundig
specialist en een maatschappelijk werker).
Ed wordt voorbereid door
zijn behandelend nefroloog en maatschappelijk werker.
Op dit moment duurt het onderzoek bij Ed iets langer zodat de voortgang stil ligt tot begin
maart.
Pas daarna zullen bij mij
de vervolgonderzoeken van start kunnen gaan.
Zo’n wachttijd is des te spannender
voor Ed, omdat zijn nierfunctie zich precies op de grens van wel of niet
dialyseren beweegt.
In het gehele traject
wordt stap voor stap nagegaan in hoeverre de nierdonatie mogelijk is.
De eerste selectie voor
mij als donor is inmiddels succesvol achter de rug.
Het begon allemaal met een
uitgebreide vragenlijst waarin ook mijn familieanamnese aan de orde kwam. De
gezondheid van mijn ouders, mijn zussen, die van mijn dochters en uiteraard
mijn eigen hele medische voorgeschiedenis moest op papier komen.
Vervolgens werd mijn antwoordenlijst
naast mijn complete medische dossier gelegd, dat door mijn huisarts was aangeleverd.
Daarbij ontstonden een
paar grappige situaties.
V (verpleegkundig
specialist): u geeft aan dat u nooit geopereerd bent, maar ik zie toch dat uw
amandelen zijn verwijderd toen u drie jaar oud was…
L: oeps, vergeten, erg
lang geleden…
V: u schrijft dat u bijna
nooit bij de huisarts komt maar vorig jaar is bij u toch een oor uitgespoten?
L: wat zegt u? O ja, dat
is waar ook…
V: u heeft ingevuld dat u
nooit last heeft van uw gewrichten, maar uw huisarts meldt dat u een tennisarm
heeft gehad…
L: inderdaad, als die weer
genezen is vergeet je dat ook zomaar weer…
Vervolgens werd uitgebreid
ingegaan op mijn motivatie en beweegreden om bij leven een nier af te staan.
Hierna volgde een gesprek
met de internist-nefroloog die mij het volledige onderzoekstraject, de
operatietechniek en het nazorggebeuren uitlegde.
De nadruk werd hierbij
gelegd op wederzijds vertrouwen en open communicatie.
Verder nog een
bloedonderzoek (klein bloed, 6 buisjes), twee keer nuchtere urine inleveren,
24-uurs bloeddrukmeting, nuchtere glucose prikken en daaruit vormt het AMC een
basisbeeld op grond waarvan een eventuele nierdonatie succesvol zou kunnen
zijn.
Ed als ontvanger en ik als
donor zijn dit avontuur allebei op een realistische manier ingegaan; er kan nog
veel mis gaan en daarvan zijn wij ons beiden terdege bewust.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten