In het AMC heb ik een "informed consent nierdonatie bij leven" moeten ondertekenen.
Hier staat onder meer in
dat ik er kennis van heb genomen dat er tijdens en na het uitnemen van mijn
nier 0,13% kans is op ernstige levensbedreigende complicaties, dat is kans 1 op
770.
Uit andere bronnen heb ik
vernomen dat de kans op overlijden voor de donor tijdens de ingreep 1 op 3.000
bedraagt.
Voor de levende donor is de nieruitname een middelzware operatie die onder volledige narcose plaatsvindt en tussen de drie en vier uren kan duren.
Het is een ingreep die
chirurgen eigenlijk helemaal niet zouden willen doen, want er wordt gesneden in
een gezond lichaam.
De noodzaak van de
operatie ligt geheel bij de ontvanger van de nier.
En de keuze om dat wel of
niet voor een nierpatiënt te willen doen ligt geheel bij de donor.
Maar zijn dit nu
argumenten om nierdonatie bij leven zomaar te laten varen?
Geven statistieken, angst
voor de ingreep en de gevolgen daarvan aanleiding om het toch maar niet te
doen?
De medische screening van
de donor is zeer uitgebreid en streng, twee van de drie kandidaten vallen
uiteindelijk af.
Ik heb al ondervonden dat
bij de minste twijfel een volgend onderzoek uit de kast wordt gehaald om meer
zekerheid te krijgen.
Als uiteindelijk een “go”
wordt gegeven zijn de medici er voor nagenoeg 100% zeker van dat de levende donor snel en volledig zal herstellen.
Zo voel je je als donor
beschermd, men is óvervoorzichtig.
Het herstel van de donor duurt
drie tot zes maanden waarin de nierfunctie van 50% (je mist immers één nier)
tot ca. 75% stijgt.
Gezonde nieren hebben
namelijk een flinke overcapaciteit.
Er is berekend dat een
nier 145 jaar zijn werk kan doen, dus er valt met één nier heel goed te leven.
Ook de levensverwachting wordt niet bekort.
Een leeftijdsgrens om een
nier af te staan is er dan ook niet, actrice Petra Laseur was al boven de 70
toen zij haar nier anoniem doneerde.
Door de strenge selectie
zijn er weliswaar risico’s voor de levende donor, maar die zijn te overzien. De
kans op een hoofdprijs in één van de loterijen is vele malen kleiner.
De zieke nierpatiënt die
zijn leven aanmerkelijk ziet verbeteren en door de transplantatie wellicht
nooit meer hoeft te dialyseren of dialyse kan voorkomen heeft wél het gevoel een
hoofdprijs te hebben gewonnen.
Ook al was de kans dat
iemand hem/haar een nier zou schenken nóg zo klein…..


Geen opmerkingen:
Een reactie posten