Als je een nier nodig hebt ga je toch op de lijst?

Een nierziekte kan jou en mij elke dag overvallen, soms zijn er erfelijke factoren in het spel maar niet altijd.

In Nederland wachten zo’n 800 mensen op een nieuwe nier.

Zij dialyseren (schoonspoelen van het bloed) enkele keren per week, niet om te genezen van hun nierziekte maar louter om te overleven tot de volgende dialyse.

Neem Vincent Moolenaar (27) die al 25 jaar dialyseert, 5 dagen per week, 8 uren per keer. Dit komt neer op een volledige baan…..

Vincent vond het goed dat ik zijn foto gebruikte. Op indringende wijze straalt de eenzaamheid, het klinische en het verliezen van je vrijheid er van af.

 

In principe komen nierpatiënten op de wachtlijst in aanmerking voor een (postmortale) nier van een overledene. De wachttijd daarvoor bedraagt vier tot vijf jaar.

Jaarlijks komt voor ongeveer 200 van hen de nieuwe nier te laat zodat elke week gemiddeld 4 patiënten van de lijst overlijden.

Buiten de lijst zijn er nog enkele duizenden nierpatiënten die ook een nieuwe nier nodig hebben maar (nog) niet op de wachtlijst kunnen komen omdat zij bijvoorbeeld nog niet dialyseren of nog een aantal jaren vrij van kanker moeten zijn.

Doorgaans wordt begonnen met nierdialyse als de nierfunctie nog maar 10% of minder is.

Helaas is het aantal nieren van overledenen te gering om iedereen op de lijst tijdig te kunnen helpen. Het aantal Nederlanders met een donorcodicil lijkt zijn plafond te hebben bereikt. Er gaan dan ook steeds meer stemmen op om iedereen automatisch donor te maken, in plaats van de vrijwillige keuze van eenieder om wel of niet donor te zijn. Nieren van overledenen zijn ook schaars omdat iemand op “gecontroleerde” wijze in een ziekenhuis moet zijn overleden wil zijn/haar nier in aanmerking komen voor transplantatie.

De échte winst zal in de toekomst moeten komen uit de gelukkig groeiende groep levende donoren.