Gelukkig vragen veel
mensen mij hoe mijn herstel verloopt nadat ik op 23 maart mijn linkernier aan
Ed Vlietman heb gegeven.
In één woord....goed!
Ik merk elke dag verschil
met de vorige en langzaam, heel langzaam ebt de ongemakkelijke pijn rond de
vier littekens en het operatiegebied weg.
De eerste weken zat de
heftigste pijn vooral rond de plek waar mijn nier verwijderd is. De chirurg
vertelde mij vorige week dat dat komt door de schade die zij op die plaats nu
eenmaal moesten toebrengen.
Als ik de film van de
operatie bekijk kan ik me daar wel iets bij voorstellen, de nier zat erg vast
op zijn plek (40-plusser!) en het losmaken duurde úren. Daarbij moesten veel
aansluitingen worden afgeklemd of dichtgebrand wat natuurlijk allemaal
inwendige wonden en wondjes veroorzaakt.
Het al dan niet kunnen
bewegen zoals douchen, sokken en schoenen aantrekken, bukken, omdraaien in bed
en de vaatwasser inruimen om maar eens wat te noemen is mij erg meegevallen.
Ook de vermoeidheid had ik
erger verwacht. Wat ik wél heb moeten leren is om serieus naar mijn lichaam te
luisteren. Ik heb echt niet altijd zin om overdag een uurtje plat te gaan, maar
als ik voel dat dat op dat moment wél nodig is moet ik daar gewoon aan toegeven.
Je lichaam jokt niet!
Het wandelen heb ik
langzaam weer opgebouwd en op dit moment loop ik anderhalf uur per dag zonder
tussendoor te rusten.
Ook heb ik weer een beginnetje
gemaakt met de tuinwerkzaamheden, in het begin nogal eng omdat je niet weet of er
een terugslag zal volgen, maar integendeel, de volgende dag wel wat stram maar geen
toename van de pijn.
En dan Ed.....die gaat als
een speer!
Hij is nog veelvuldig in
het AMC te vinden maar dan niet meer op de dialyse-afdeling. Eindeloze controles,
twee tot drie keer in de week, maar de nier laat het niet afweten.
Zijn nierfunctie is
momenteel 50% en hij voelt zijn energie toenemen.
Ook zijn HB gaat omhoog
(nu zonder EPO) en allerlei complicaties die hij had door zijn
nierinsufficiëntie, bijvoorbeeld hevige jeuk en een droge huid, zijn als sneeuw
voor de zon verdwenen.
De diverse specialisten
zijn uiterst tevreden, het verloop is volgens het boekje.
Hoogstwaarschijnlijk mogen
wij daarom rekening houden met een gunstige prognose.
Elke keer als ik van Ed
wat uitslagen doorkrijg vind ik dat kicken.
Ik vind ook dat ik er best
trots op mag zijn wat voor enorm effect deze transplantatie op hem, en niet te
vergeten op zijn hele omgeving, heeft gehad.
Ik voel me bijna hetzelfde
als vóór de ingreep, maar voor Ed gaat er een nieuwe wereld open. En dat door
een orgaantje met het formaat van een kipfilet dat zijn werk tientallen keren beter
doet dan een dialyse-apparaat.