Vorige week woensdag 23
maart is tijdens een operatie, die in totaal achteneenhalf uur duurde, mijn
linkernier verhuisd naar Ed Vlietman.
Met veel vertrouwen in Dr
Mirza Idu en zijn team hebben wij ons allebei gewoon overgegeven aan de
ingreep.
Ed, omdat een nieuwe nier
voor hem een nieuw leven zal kunnen betekenen en ik, omdat het mijn wens was om
iemand zijn vrijheid terug te geven.
 | |
| Louis is nét onder narcose gebracht |
De hele ingreep is ongecompliceerd
verlopen en Ed’s nieuwe nier werkte vanaf het begin naar volle tevredenheid.
Die opdracht had ik de nier ook meegegeven en daaraan heeft ie zich tot nu toe
prima gehouden.
 | |
| drie kleinere littekens en één grote |
 | |
| mijn nier is bijna losgeprepareerd... |
 |
| ...en komt in het bakje terecht |
 |
| wordt vervolgens voorbereid op de koeling... |
 |
| ...en moet nog even wachten op Ed die in aantocht is |
Na twee dagen was Ed’s
nierfunctie gestegen van 7% naar 23%, wat hem een euforisch gevoel gaf dat hij
al járen niet meer kende. Op dit moment beweegt zijn nierfunctie zich rond de
38%, niet eens zo ver van mijn overgebleven 50% af.
Maar het blijft spannend; Ed
krijgt deze week de eerste onderzoeken om te bekijken of de nier goed ligt en
zonder haperingen zijn werk blijft doen.
Zware medicijnen (levenslang)
om afstoting tegen te gaan moeten dit proces ondersteunen.
Waarschijnlijk zal Ed aan het
eind van deze week naar huis mogen.
Ikzelf ben na een week uit
het AMC ontslagen, met een goed rapport overigens.
“Zou je het wéér doen?”
Een volmondig ja! Het is
mij alleszins meegevallen en ik heb zelden iemand zó gelukkig gezien als in de afgelopen
week, alleen daarvoor al.
“Heb je nog pijn?” vragen ook
veel mensen aan mij.
Ja, ik heb nog pijn maar
mag nog een volle week van de morfine snoepen. Aan de andere kant vallen de
voorspelde vermoeidheid en het moeilijk kunnen bewegen mij weer heel erg mee.
Ik ruim de vaatwasser
gewoon weer in, om even een beeld neer te zetten.
Nu heerlijk weer thuis in
Franeker en me gesteund voelen door degenen die me lief zijn ga ik een paar
maanden herstellen en wordt daarbij regelmatig gecontroleerd.
Ik kijk ontzettend goed
terug op dit avontuur en hoop dat Ed heel lang met zijn nieuwe nier mag en zal doen.
De foto’s op deze pagina
zijn tijdens de operatie gemaakt door een anesthesiemedewerker. Van mijn
gedeelte van de transplantatie zijn ook video-opnamen gemaakt. Als wij die
terugkijken kunnen wij alleen maar diep buigen voor zoveel technisch kunnen.
Het is en blijft een klein wonder.